پايان شير دهي

بالاخره بعد از دل دل كردنهاي فراوان و مشورت با اطرافيان در روز هفتم ارديبهشت يعني تقريبا دو ماه و يك هفته به دو سالگي مونده شير دهي رو قطع كردم . براي اينكار از صبر زرد استفاده كردم.وقتي تو اب حل كردم حتي بوش اونقدر تلخ بود كه گريم گرفت. بهش التماس كردم كه بيا خودت نخور كه من مجبور نشم اينكارو كنم ولي خب معلومه كه نميشد اونطوري بشه. خيلي رقيقشم كردم و فقط يكذره ماليدم به محل اونم فقط يه كم مزه كرد و بعد اشك تو چشاش جمع شد و بغضش تركيد اونطور كه دل ادم رو ريش ميكرد.التماس ميكرد كه بشورمش تا تميز شه.شايد اگر اطرافيانم نبودن چند بار بيخيال ميشدم ولي ديگه راهي بود كه بايد ميرفتم.استرس خودم خيلي بيشتر ازون بود مخصوصا شبا.بزرگترين مشكل وقتي بود كه ميخواست بخوابه .چون قبلا خيلي راحت با شير خوردن ميخوابيد.اما الان نميدونست چطوري بخوابه.البته خودش اينطور انتخاب كرد كه بياد بغلم و سرش رو بذاره رو شونم .ولي وقتي مامانم باشه رو پا ميخوابه.يه بار گفت مامانش بچسبون به خودت لالا كنه.به نينيهاش ميگفت ممه تلخ شده نخوريد ديگه.حتي بعد از چند روز بازم گريه ميكرد و ميخواست.خلاصه بهر دومون خيلي سخت گذشت و شايد يكي از سختترين كارهاي بچه داري همين باشه.الان حدود ده روز ميشه .ميتونم بگم تازه بهتر شده.غذا بهتر ميخوره و شبا راحتتره.ولي من هنوزم سختمه.گاهي دوست دارم حسابي سيرابش كنم ولي كارييه كه بايد انجام بشه.

از كاراش بگم كه تقريبا هر شعري رو كه يكبار بشنوه يا حتي ترانه ياد ميگيره و ميخونه اونروز از پله ها داريم ميايم بالا بهش ميگم يواش يواش اون ميگه يواش يواش بريز و بپاش.يا اينكه من يه مدت اين ترانه داغ داغ تن و رو زمزمه ميكردم اونم ميخونش.تازگيها هم عمو يادگار رو ميخونه.كتاباش رو خيلي دوست داره ولي گاهي پشيموني ببار مياره مثلا تو يك كتاب حسني سنگ پرت ميكنه كه ايشونم ياد گرفته و همبنكارو ميكنه.هنوزم مامانم يكروز در ميان زحمت نگهداري ازش رو ميكشه كه منو شرمنده و مديون خودش ميكنه.خيلي بهش وابسته ست و رفتني كلي گريه ميكنه.به بابان ميگه بابا بختار.هر چي هم بخواد ميگه زنگ بزنيم به بابا بختار.خانواده پدريش رو هم خيلي دوست داره مامان جونش و عمه هاش و عموش. كه من ازين بابت خيلي خوشحالم.